(آيه 161)- سپس اشارهاى به دعوت حضرت لوط مىكند كه هماهنگ با كيفيت دعوت ديگر پيامبران گذشته است مىگويد: «در آن هنگام كه برادرشان لوط به آنها گفت: آيا تقوا پيشه نمىكنيد»؟! (إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَ لا تَتَّقُونَ).
(آيه 162)- لحن گفتار او و دلسوزى عميق و فوقالعادهاش نشان مىداد كه همچون يك برادر سخن مىگويد.
سپس افزود: «من براى شما رسول امينى هستم» (إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ).
آيا تاكنون خيانتى از من ديدهايد؟ و از اين به بعد نيز نسبت به وحى الهى و رساندن پيام پروردگار شما قطعا رعايت امانت را خواهم كرد.
(آيه 163)- «اكنون (كه چنين است) پرهيز كارى پيشه كنيد، و از خدا بترسيد و مرا اطاعت نماييد» كه رهبر راه سعادت شما هستم (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ).
(آيه 164)- فكر نكنيد اين دعوت، وسيلهاى براى آب و نان است و يك هدف مادى را تعقيب مىكند، نه، «من كمترين پاداشى در برابر اين دعوت از شما نمىخواهم، اجر و پاداشم تنها بر پروردگار عالميان است» (وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ).
(آيه 165)- سپس به انتقاد از اعمال ناشايست و بخشى از انحرافات اخلاقى آنها مىپردازد و از آنجا كه مهمترين نقطه انحراف آنها، انحراف جنسى و هم جنس گرايى بود روى همين مسأله تكيه كرد و چنين گفت: «آيا شما در ميان جهانيان به سراغ جنس ذكور مىرويد»؟! (أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ).
يعنى با اين كه خداوند اين همه افراد از جنس مخالف براى شما آفريده و مىتوانيد با ازدواج صحيح و سالم با آنان زندگى پاك و آرام بخشى داشته باشيد، اين نعمت پاك و طبيعى خدا را رها كرده، و خود را به چنين كار پست و ننگينى آلوده ساختهايد!
