(آيه 90)- سپس به شرح بهشت و دوزخ پرداخته چنين مىگويد: در آن هنگام «بهشت به پرهيز كاران نزديك مىگردد» (وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ).
(آيه 91)- «و دوزخ براى گمراهان آشكار مىشود» (وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ).
اين در حقيقت قبل از ورود آنها به بهشت و دوزخ است كه هر يك از اين دو گروه منظره جايگاه خود را از نزديك مىبينند: مؤمنان مسرور و گمراهان وحشت زده مىشوند، و اين نخستين برنامههاى پاداش و كيفر آنهاست.
(آيه 92)- سپس به گفتگوهاى سرزنش بار و عتابآميزى كه در اين هنگام با اين گروه گمراه مىشود پرداخته چنين مىگويد: «و به آنها گفته مىشود: كجا هستند معبودهايى را كه پيوسته عبادت مىكرديد»؟ (وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ).
(آيه 93)- «معبودهايى غير از خدا» (مِنْ دُونِ اللَّهِ).
«آيا آنها (در برابر اين شدايد و سختيها كه اكنون با آن رو برو هستيد) شما را يارى مىكنند»؟! (هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ).
يا مىتوانند كسى را به يارى شما دعوت كنند، و «يا كسى به يارى خود آنها مىآيد»؟ (أَوْ يَنْتَصِرُونَ).
ولى آنها جوابى در برابر اين سؤال ندارند و كسى هم چنين انتظارى از آنها ندارد.
(آيه 94)- «در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افكنده مىشوند» (فَكُبْكِبُوا فِيها هُمْ وَ الْغاوُونَ).
(آيه 95)- «و همچنين لشكريان ابليس عموما» (وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ).
در حقيقت اين سه گروه، بتها، و پرستش كنندگان بتها، و لشكريان شيطان كه دلالان اين گناه و انحراف بودند، همگى در دوزخ جمع مىشوند، اما با اين صورت كه آنها را يكى پس از ديگرى آن مىافكنند.
