انتقاد شديد على عليه السلام‏

اميرمؤمنان على عليه السلام در يكى از سخنرانى‏هاى خود «1»، خطاب به مردم عراق (كه در جنگ با سپاه معاويه، سستى مى‏كردند) مى‏فرمايد:

«روى شما زشت باد و همواره غم و اندوه همراه شما باد كه هدف حملات دشمن قرار گرفته‏ايد، پى در پى به شما حمله مى‏كنند، و شما به حمله‏ى متقابل دست نمى‏زنيد، با شما مى‏جنگند و شما نمى‏جنگيد، اين گونه معصيت خدا مى‏شود و شما (با عمل خود) به آن رضايت مى‏دهيد؛»

«فإذا أمرتُكم بالسّير إليهم فى ايّام الحَرّ قُلتم هذِه حمارة القيظ، امهلنا ينسلخ عنّا الحرّ»
«هرگاه در تابستان فرمان حركت به سوى دشمن دادم، گفتيد به ما مهلت بده تا سوز گرما فرو نشيند.»

«واذا أمرتكم بالسّير إليهم فى الشّتاء قُلتم هذِه صَبّارَة القُرّ، امهلنا ينسلخ عنّا البَرد»
«و اگر در سرماى زمستان اين دستور را به شما دادم گفتيد: اكنون فوق العاده سرد است، بگذار سوز سرما آرام گيرد. همه‏ى اين بهانه‏ها براى فرار از جنگ بود.»
«فإذا كُنتم من الحَرّ و القُرّ تَفِرّون فأنتم و اللّه من السّيف أفرّ»
«شما كه از سرما و گرما (وحشت داريد) و فرار مى‏كنيد، به خدا سوگند از شمشير دشمن، بيشتر فرار خواهيد كرد؟»
__________________________________________________
(1). نهج البلاغه، خطبه 27