(آيه 4)- سپس ضمن دو آيه هدف قيام قيامت را بيان مىكند، و يا به تعبير ديگر دليل بر لزوم چنين عالمى را بعد از جهان كنونى در برابر منكران شرح داده، مىفرمايد: «هدف اين است آنها را كه ايمان آوردهاند و عمل صالح انجام دادهاند پاداش دهد» (لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ).
آرى «براى آنها مغفرت و روزى پرارزشى است» (أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ).
آيا اگر مؤمنان صالح العمل به پاداش خود نرسند اصل عدالت كه از اساسىترين اصول خلقت است تعطيل نمىگردد؟
(آيه 5)- و از آنجا كه بخش ديگر عدالت در مورد مجازات گنهكاران و مجرمان است در اين آيه مىافزايد: «و كسانى كه سعى در (تكذيب) آيات ما داشتند، و گمان كردند از حوزه قدرت ما مىتوانند بگريزند، عذابى بد و دردناك خواهند داشت» (وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ).
(آيه 6)- عالمان، دعوت تو را حق مىدانند: در آيات گذشته سخن از بىخبران كوردلى بود كه قاطعانه معاد را با آن همه دلائل، انكار مىكردند.
به همين مناسبت در اين آيه سخن از عالمان و انديشمندانى مىگويد كه به تصديق آيات الهى و تشويق ديگران به پذيرش آن مىپردازند، مىفرمايد: «كسانى كه به ايشان علم داده شده، آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده حق مىدانند كه به راه خداوند عزيز و حميد هدايت مىكند» (وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَّ وَ يَهْدِي إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ).
(الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ) همه دانشمندان و انديشمندان را در هر عصر و هر زمان و مكان در بر مىگيرد.
امروز كتابهاى مختلفى از سوى دانشمندان غربى و شرقى در باره اسلام و قرآن تأليف يافته كه در آنها اعترافات بسيار گويا و روشنى بر عظمت اسلام و صدق آيه فوق ديده مىشود.
