(آيه 41)- حركت كشتيها در درياها نيز آيتى است! در آيات پيشين سخن از نشانههاى پروردگار در آفرينش آفتاب و ماه و شب و روز و همچنين زمين و بركات زمين بود، و در اين آيه سخن از درياها و بخشى از نعمتها و مواهب دريا يعنى حركت كشتيهاى تجارى و مسافربرى بر صحنه آنها مىباشد.
لذا نخست مىفرمايد: «اين نيز براى آنها آيت و نشانهاى است از عظمت پروردگار كه ما فرزندانشان را در كشتيهايى كه مملو (از وسائل زندگى) است حمل كرديم» (وَ آيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ).
حركت كشتيها كه بزرگترين و مهمترين وسيله حمل و نقل بشر مىباشد، و كارى كه از آنها ساخته است هزاران برابر مركبهاى ديگر است، نتيجه خواص ويژه آب و وزن مخصوص اجسامى كه كشتى از آن ساخته شده، و خاصيت بادها (در كشتيهاى بادبانى) و انرژى اتمى (در كشتيهايى كه با نيروى اتم كار مىكند) مىباشد.
و همه اينها قوا و نيروهايى است كه خدا مسخّر انسان ساخته و هر يك از آنها و نيز مجموعه آنها آيتى از آيات الهى است.
(آيه 42)- و براى اين كه توهّم نشود كه تنها مركب خداداد كشتيهاست در اين آيه مىافزايد: «و ما براى آنها مركبهاى ديگرى مانند آن آفريديم» (وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ).
مركبهايى كه در خشكى يا در هوا و فضا راه مىرود، و انسانها و وسائل آنها را بر دوش خود حمل مىكند.
(آيه 43)- اين آيه براى روشنتر ساختن اين نعمت بزرگ حالتى را كه از دگرگون شدن اين نعمت به وجود مىآيد بيان مىكند، مىگويد: «و اگر بخواهيم آنها را غرق مىكنيم، آن چنان كه نه فريادرسى داشته باشند، و نه نجات داده شوند» (وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ).
به يك موج عظيم فرمان مىدهيم كشتى آنها را واژگون كند! يا به يك گرداب مأموريت مىدهيم آنها را در كام خود فرو بلعد! يا به يك طوفان دستور مىدهيم آنها را مانند يك پر كاه بردارد و در وسط امواج پرتاب كند! اين ماييم كه اين نظام را تداوم مىبخشيم، تا آنها بهره گيرند، و اگر گهگاه حوادثى از اين قبيل مىفرستيم براى اين است كه اهميت نعمتى را كه در آن غرقند بدانند.
