نکته چهارم:

گفته شد که در سه روايت به جاى کلمه ولايت، عنوان زيباى عصمت و طاعت به کار رفته است. طاعت در اين روايات، همان عملکرد در محور ولايت مى باشد که انسان مطيع را اعتصام مى بخشد، کنترل مى کند و در خط مستقيم و مسير صحيح نگه مى دارد. آرى اطاعت امام است که شخص پيرو و رهرو را اعتدال مى بخشد، از افراط و تفريط مصون مى دارد چنان آمده است: المتقدم مارق و المتأخر زاهق و اللازم لهم لاحق. و گرنه ديگر پيروان طريقه ها و مذهبها هم نماز و روزه و حج به جاى مى آوردند و چه بسا عبادت و تلاوت و مناسک و نيايش آنها داغ تر و بيشتر بود.
اينک پس از ذکر نکات چهارگانه، لازم است به دو موضوع حساس و پراهميت که اصل مقاله و انتخاب صحيحه زراره را جهت تبيين آن دو موضوع مطرح نموده ايم توجه کنيم.
1ـ ولايت چيست و منظور از آن چه چيز است؟
2ـ ولايت چه کسى و چه کسانى مطلوب و مورد نظر است؟
اما قبل از طرح اين دو موضوع مى بايد به يک مقدمه ضرورى بذل توجه شود.