(آيه 53)- در مرحله سوم به لباسهاى زيباى آنها اشاره كرده، مىافزايد: «آنها لباسهايى از حرير نازك و ضخيم مىپوشند، و در برابر يكديگر (بر تختها) جاى دارند» (يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلِينَ).
البته در بهشت گرما و سرماى شديدى وجود ندارد تا به وسيله پوشيدن لباس دفع شود، بلكه اينها اشاره به لباسهاى متنوع و گوناگون بهشتى است.
(آيه 54)- در مرحله چهارم نوبت به همسران آنها مىرسد، مىگويد: «آرى اين چنينند بهشتيان، و آنها را با حور العين تزويج مىكنيم»! (كَذلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ).
(آيه 55)- سپس به ذكر پنجمين نعمت بهشتيان پرداخته، مىافزايد: «آنها در آنجا هر نوع ميوهاى را بخواهند در اختيارشان قرار مىگيرد و در نهايت امنيت به سر مىبرند» (يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ).
(آيه 56)- جاودانگى بهشت و نعمتهاى بهشتى ششمين موهبت الهى بر متقين است، چرا كه آنچه فكر انسان را به هنگام وصال ناراحت مىكند بيم فراق است، لذا مىفرمايد: «آنها هيچ مرگى جز همان مرگ اول (كه در دنيا چشيدند) نخواهند چشيد»! (لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى).
سر انجام هفتمين و آخرين نعمت را در اين سلسله چنين بيان مىكند:
«و خداوند آنها را از عذاب دوزخ حفظ كرده است» (وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ).
كمال اين نعمتها در اين است كه احتمال عذاب و فكر مجازات، بهشتيان را به خود مشغول نمىدارد و نگران نمىكند.
اشاره به اين كه اگر پرهيزكاران لغزشهايى هم داشتهاند خدا به لطف و كرمش آنها را بخشيده، و به آنها اطمينان داده است كه از اين نظر نگرانى به خود راه ندهند.
(آيه 57)- در اين آيه اشاره به تمام اين نعمتهاى هفتگانه كرده، به صورت يك جمع بندى مىگويد: همه اينها «به عنوان فضل و بخششى از سوى پروردگار تو است و اين فوز عظيم و پيروزى بزرگى است» كه شامل حال پرهيزكاران مىشود (فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ).
درست است كه پرهيزكاران حسنات بسيارى در دنيا انجام دادهاند، ولى مسلما پاداش عادلانه آن اعمال ناچيز اين همه نعمت بىپايان و جاودانى نيست اين فضل خداست كه اين همه پاداش را در اختيار آنها گذارده.
