بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
(آيه 1)- نزول قرآن در شبى پربركت: در ابتداى اين سوره نيز همانند چهار سوره گذشته و دو سوره آينده كه مجموعا هفت سوره را تشكيل مىدهد با حروف مقطعه «حا- ميم» (حم). رو به رو مىشويم.
(آيه 2)- در دومين آيه به قرآن مجيد سوگند ياد كرده، مىفرمايد: «قسم به اين كتاب آشكار» (وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ).
كتابى كه محتوايش روشن، معارفش آشكار، تعليماتش زنده، احكامش سازنده، و برنامههايش حساب شده است.
(آيه 3)- اما ببينيم اين سوگند براى چه منظورى ذكر شده است؟ آيه شريفه اين حقيقت را روشن ساخته، مىگويد: «بطور مسلم ما قرآن را (كه سند حقانيت پيامبر اسلام است) در شبى پر بركت نازل كرديم» (إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ).
شب پر بركتى كه مقدرات جهان بشريت با نزول قرآن رنگ تازهاى به خود رفت، شبى كه سرنوشت خلايق و مقدرات يكسان در آن رقم زده مىشود، آرى! قرآن در شبى سرنوشت ساز، در شب قدر بر قلب پاك پيامبر نازل شد.
اما هدف اصلى از نزول آن چه بود؟ همان است كه در ذيل آيه به آن اشاره شده، مىفرمايد: «ما همواره انذار كننده بوديم» (إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ).
اين يك سنت هميشگى ماست كه فرستادگان خود را براى بيم دادن ظالمان و مشركان مأموريت مىدهيم، و فرستادن پيامبر اسلام با اين كتاب مبين نيز آخرين حلقه از اين سلسله است.
(آيه 4)- اين آيه توصيف و توضيحى است براى شب قدر، مىگويد: شب قدر شبى است كه «در آن هر امرى از امور بر طبق حكمت الهيه تفصيل و تبيين مىشود» (فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ). اين بيان هماهنگ با روايات بسيارى است كه مىگويد: در شب قدر مقدرات يك سال همه انسانها تعيين مىگردد، و ارزاق، و سر آمد عمرها، و امور ديگر، در آن شب تفريق و تبيين مىشود.
(آيه 5)- در اين آيه براى تأكيد بر اين معنى كه قرآن از ناحيه خداست مىفرمايد: آرى نزول قرآن در شب قدر «فرمانى بود از سوى ما ما (محمد را) فرستاديم» (أَمْراً مِنْ عِنْدِنا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ).
