(آيه 34)- سپس مىافزايد: كسانى كه داراى اين چهار صفتند هنگامى كه بهشت به آنها نزديك مىشود، فرشتگان الهى به عنوان احترام و اكرام به آنها مىگويند: «به سلامت وارد بهشت شويد» (ادْخُلُوها بِسَلامٍ). سلامت از هر گونه بدى و ناراحتى و آفت و بلا و كيفر و عذاب، سلامت كامل از نظر جسم و جان.
سپس براى آرامش خاطر آنها اضافه مىكند: «امروز، روز جاودانگى است» جاودانى نعمتها، و جاودانى بهشت با تمام مواهبش (ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ).
(آيه 35)- و به دنبال اين دو موهبت- بشارت سلامت، و بشارت جاودانگى در بهشت- خداوند منان دو بشارت ديگر به آنها مىدهد كه مجموعا چهار بشارت است همانند چهار وصفى كه آنها داشتند، مىفرمايد: «هر چه بخواهند در آنجا براى آنها هست» (لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها).
و علاوه بر آن «نزد ما نعمتهاى بيشترى است» كه به فكر هيچ كس نمىرسد (وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ).
تعبيرى از اين زندهتر و رساتر و دل انگيزتر تصور نمىشود.
(آيه 36)- بعد از پايان گرفتن گفتگو پيرامون بهشت و دوزخ، صفات بهشتيان و دوزخيان، و درجات و دركات آنها، براى نتيجه گيرى كامل از اين بحث، مجرمان را مورد توجه قرار داده، مىفرمايد: «چه بسيار اقوامى را كه پيش از آنها هلاك كرديم، اقوامى كه از آنها قويتر بودند، و شهرها (و كشورها) را گشودند» اما بر اثر كفر و ظلم و بيدادگرى و گناه نابود شدند (وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ).
«آيا هيچ راه فرارى (از عذاب الهى براى اين گونه افراد) وجود دارد»؟ (هَلْ مِنْ مَحِيصٍ).
آيه به كفّار لجوج معاصر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله هشدار مىدهد كه سرى به تاريخ گذشتگان بزنند و آثار آنها را بر صفحات تاريخ و صفحه روى زمين بنگرند، ببينند خداوند با اقوام سركشى كه پيش از آنها بودند چه كرد؟ اقوامى كه از آنها پر جمعيتتر و با قدرتتر بودند، آنگاه به آينده خود بينديشند.
