(آيه 16)- روز تلاقى! اين آيه و چند آيه بعد از آن توضيح و تفسيرى است براى «يوم التلاق» كه از نامهاى قيامت است، و در آيه قبل به آن اشاره شد.
نخست مىفرمايد: روز تلاقى «روزى كه همه آنان آشكار مىشوند» (يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ). و تمام پردهها و حجابها كنار مىرود و اسرار درون همگان آشكار مىگردد.
در دومين توصيف از آن روز مىافزايد: «چيزى از مردم بر خدا پنهان نخواهد ماند» (لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ).
در اين جهان و امروز نيز چيزى بر خداوند عالم و قادر مخفى نيست، ولى ظهور اشياء در آن روز از تأكيد بيشترى برخوردار است، جايى كه ديگران نيز از اسرار هم آگاه شوند در مورد خداوند مسأله نياز به بحث و گفتگو ندارد.
سومين ويژگى آن روز حاكميت مطلقه پروردگار است، چنانكه در دنباله آيه مىفرمايد: در آن روز گفته مىشود: «حكومت امروز براى كيست»؟ (لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ).
و در پاسخ مىگويند: «براى خداوند يكتاى قهّار است» (لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ).
اين سؤال و جواب از سوى فرد خاصى عنوان نمىشود سؤالى است كه از سوى خالق و مخلوق، فرشته و انسان، مؤمن و كافر و از تمام ذرات وجود و در ديوار عالم هستى بدون استثنا مطرح است، و همگى نيز با زبان حال به آن پاسخ مىگويند، يعنى به هر جا بنگرى آثار حاكميت او نمايان است و بر هر چه نگاه كنى نشانههاى قاهريت او در آن ظاهر است.
به زمزمه هر ذرهاى گوش فرادهى «لمن الملك» مىگويد، و در پاسخ «للّه الواحد القهّار» از آن مىشنوى.
