2- حاملين عرش خدا و ره يافتگان در جوار عرش كبريايى خداوند براى توبه‏كنندگان، طلب آمرزش مى‏كنند و مقامات عالى را براى آنها آرزو مى‏نمايند. «1»

3- گناهان توبه‏كنندگان به حسنات و پاداش‏ها، تبديل مى‏گردد و خداوند به آنها نويد رحمت و امن داده است. «2»
در پايان بحث توبه، با امام سجاد عليه السلام همنوا شويم كه در فرازى از مناجات خود از مناجات‏هاى پانزده گانه‏اش به پيشگاه خداوند چنين عرض مى‏كند:

«الهى أنت فَتَحت لِعبادك باباً الى عَفوِك، سمّيتَه التّوبه، فقلت:
توبوا الى اللّه توبة نصوحاً، فما عذر مَن أغفل دخول الباب بعد فتحه؟» «3»

«اى خداى من! تو آن كسى هستى كه درى به سوى عفوت براى بندگانت گشوده‏اى و نام آن را توبه نهاده‏اى و (در قرآن) فرموده‏اى:
به سوى خدا باز گرديد و توجه خالص كنيد، اكنون عذر كسانى كه از وارد شدن به اين در گشوده غفلت كرده‏اند، چيست؟»
__________________________________________________
(1). مؤمن/ 7- 9
(2). فرقان/ 68- 70
(3). بحار، ج 94 ص 142