6- «... و تُوبُوا الى اللّهِ جَمعياً ايُّها المُؤمِنون» «1»
«اى مؤمنان! همگى به سوى خدا باز گرديد.»

7- «وَ هُو الّذى يَقبِلُ التَّوبَة مِن عِبادِه» «2»
«و خدا كسى است كه توبه بندگانش را مى‏پذيرد.»

8- «... انَّ اللّه يُحِبُّ التَّوّابِين» «3»
«قطعاً خداوند توبه كنندگان را دوست دارد.»

9- «يا ايّها الَّذينَ آمَنوا تُوبُوا الَى اللّهِ تَوبَةً نَصُوحاً» «4»
«اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد توبه حقيقى و خالص كنيد.»

10- «و هُو الَّذى يَقبلُ التَّوبَة عَن عِبادِه و يَعفُوا عَنِ السّيّئات» «5»
«او كسى است كه توبه‏ى بندگانش را مى‏پذيرد و از گناهان مى‏گذرد.»

11- «افَلا يَتُوبُونَ الَى اللّه و يَستَغفِروُنَه و اللّهُ غَفُورٌ رَحيم» «6»
«آيا توبه نمى‏كنند و به سوى خدا باز نمى‏گردند واز او طلب آمرزش نمى‏نمايند. خداوند آمرزنده مهربان است.»

در اين آيه با استفهام انكارى كه بيانگر تاكيد است، خداوند انسان‏ها را به سوى توبه و استغفار دعوت مى‏نمايد و با ذكر دو صفت غفور و رحيم بودنش، عواطف آنها را تحريك مى‏نمايد تا شايد به سوى خدا باز گردند و با آب استغفار، گناهانشان را بشويند و در پرتو توبه بر كمالات و فضايل انسانى خود بيفزايند.
__________________________________________________
(1). نور/ 31
(2). شورى/ 25
(3). بقره/ 222
(4). تحريم/ 8
(5). تحريم/ 8
(6). مائده/ 74