6- «... فَالَّذينَ هاجروا وَ اخرِجوا مِن دِيارِهم و اوذوا فى سَبيلى و قاتَلوا وَ قُتلوا لُاكَفِّرنَّ عَنهم سَيِّئاتهم» «1»
«پس آنها كه در راه خدا هجرت كردند و از خانه‏هاى خود بيرون رانده شدند، و در راه من آزار ديدند و جنگ كردند و كشته شدند سوگند ياد مى‏كنم كه گناهان آنها را مى‏پوشانم و محو مى‏كنم.»

*از آيات فوق چنين نتيجه مى‏گيريم كه:

توبه‏اى مورد قبول است و موجب محو گناهان مى‏گردد كه با ايمان، عمل صالح، نماز، هجرت، جهاد و شهادت همراه باشد و گرنه ضايعات گناهان سابق، جبران نخواهد شد.

جبران گناه از ديدگاه روايات‏
در روايات بطور صريح تاكيد شده كه در توبه ترك گناه و پشيمانى، كفايت نمى‏كند. بلكه بايد آثارى را كه گناهان در زندگى انسان پديد آورده‏اند با كارهاى نيك، جبران و اصلاح نمود.

اين جبران در چهره‏هاى مخصوصى بروز مى‏كند، تا عامل تربيت و تكامل انسان گردد. براى تكميل اين بحث، به روايات زير توجه كنيد:

1- رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:
«اتَّقِ اللّه حيث كنت و خالط الناس بخلق حسن و اذا عملت سيئة فاعمل حسنة تمحوها» «2»
«در هر جا هستى از خدا بترس و با مردم با خلق نيك بر خورد كن، و هرگاه گناهى كردى كار نيكى انجام بده كه آن گناه را محو كند.»
__________________________________________________
(1). آل عمران/ 195
(2). بحار، ج 71 ص 242. وسائل الشيعه، ج 11 ص 384