RE: فصل دوّم: زمينههاى گناه
3- نيز آن حضرت عليه السلام فرمودند:
«ومن كسل عما يصلح به امر معيشته فليس فيه خير لامر دينه» «1»
«كسى كه در مورد امورى كه زندگيش را تامين مىكند، بىحوصله و سست باشد، در چنين كسى خيرى در مورد دينش نيست.»
4- امام موسىبن جعفر عليه السلام مىفرمايد:
«ان اللّه عزّوجلّ يبغض العبد النوام الفارغ»
«همانا خداوند متعال بنده پر خواب بيكار را دشمن دارد.»
5- نيز آن حضرت فرمودند:
«اياك والكسل والضجر فانك ان كسلت لم تعمل وان ضجرت لم تعط الحق» «2»
«از بىحوصلگى و سستى بپرهيز زيرا اگر بىحوصلگى كنى دنبال كار نمىروى و اگر سستى كنى حق (خود و ديگران) را ادا نمىكنى.»
6- اميرمؤمنان عليه السلام فرمود:
«نتيجه بى حوصلگى و سستى فقر و تهيدستى است.» «3»
دست سؤال به سوى مردم دراز كردن شخصيت انسان را خورد مىكند و به دنبال آن موجب گناهانى مىشود؛ رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«مسئلة الناس من الفواحش» «4»
«سؤال كردن از مردم از زشتىها است.»
بنابراين بيكارى وسستى هم موجب فقر وهم زمينهاى براى گناه است.
__________________________________________________
(1). فروع كافى، ج 5 ص 85
(2). فروع كافى، ج 5 ص 84
(3). فروع كافى، ج 5 ص 86
(4). جامع السعادات، ج 2 ص 98