علاوه بر اين نهرهاى گوناگون- كه هر كدام به منظورى آفريده شده- در پنجمين موهبت از انواع ميوههاى بهشتى سخن به ميان آورده، مىافزايد: «و براى آنها در بهشت از تمام انواع ميوهها موجود است» (وَ لَهُمْ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ).
و بالاخره در ششمين موهبت كه بر خلاف مواهب مادى قبلى، جنبه معنوى و روحانى دارد، مىگويد: و براى آنها «آمرزشى است از سوى پروردگارشان» (وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ).
اكنون ببينيم گروه مقابل آنها چه سرنوشتى خواهند داشت؟
در دنباله آيه مىفرمايد: آيا اين گروه همانند كسانى هستند كه در آتش دوزخ جاويدانند، و از آب جوشان و سوزانى نوشانيده مىشوند كه امعاء آنها را از هم متلاشى مىكند»؟! (كَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِي النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمِيماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ).
تعبير به «سقوا» (نوشانيده مىشوند) بيانگر اين واقعيت است كه آب سوزان حميم را به زور، و نه به دلخواه، به آنها مىنوشانند كه به جاى سيراب شدن در آن آتش سوزان، امعاء آنها را متلاشى مىكند و همانطور كه طبيعت دوزخ است باز به حال اول بر مىگردد چرا كه در آنجا مرگى نيست!
