(آيه 26)- آيه شريفه علت اين تسويلات و تزيينات شيطانى را چنين شرح مىدهد: «اين به خاطر آن است كه آنها به كسانى كه از نزول وحى الهى (به پيامبر اسلام) ناراحت بودند گفتند: ما در بعضى از امور از شما پيروى مىكنيم» (ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ).
كار منافق همين است كه به دنبال افراد سر خورده و مخالف مىگردد، و اگر در تمام جهات با او قدر مشترك نداشته باشد به همان مقدار كه وجوه مشترك موجود است همكارى، بلكه اطاعت مىكند.
منافقان مدينه نيز به سراغ يهود آمدند، يهود «بنى نضير» و «بنى قريظه» كه پيش از بعثت پيامبر از مبلغان اسلام بودند، اما بعد از ظهورش به خاطر حسد و كبر و به خطر افتادن منافعشان ظهور اسلام را ناخوشايند دانستند، و از آنجا كه مخالفت با پيامبر اسلام و توطئه ضد او قدر مشتركى در ميان منافقان و يهود بود قول همكارى به آنها دادند.
در پايان آيه آنها را با عبارتى كوتاه تهديد كرده، مىگويد: «خداوند مخفى كاريها و اسرار آنها را مىداند» (وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ).
هم از كفر باطنى آنها و نفاقشان آگاه است، و هم از توطئه چينها با كمك يهود، و به موقع آنها را مجازات خواهد كرد.
(آيه 27)- اين آيه در حقيقت توضيحى است براى اين تهديد سر بسته مىفرمايد: «پس حال آنها چگونه خواهد بود هنگامى كه فرشتگان مرگ روحشان را قبض مىكنند در حالى كه بر صورت و پشت آنها مىزنند» (فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ).
به صورت آنها مىكوبند، براى اين كه رو به سوى دشمنان خدا رفتهاند، و بر پشت آنها مىزنند به خاطر اين كه به آيات الهى و پيامبرش پشت كردند.
(آيه 28)- در اين آيه باز به بيان علت اين عذاب الهى در آستانه مرگ آنها پرداخته، مىگويد: «اين عذاب و كيفر به خاطر آن است كه آنها از آنچه خداوند را به خشم مىآورد پيروى كردند، و آنچه را موجب خشنودى اوست كراهت داشتند، لذا خداوند اعمالشان را حبط و نابود كرد» (ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ).
چرا كه شرط قبولى اعمال و هر گونه تلاش و كوشش رضاى خداست.
