(آيه 31)- در اين آيه سرنوشت گروه ديگرى را كه نقطه مقابل اين گروهند يادآور شده، مىفرمايد: «و اما كسانى كه كافر شدند (به آنها گفته مىشود) مگر آيات من بر شما خوانده نمىشد و شما استكبار مىكرديد (و تسليم حق نمىشديد) و قومى مجرم و گناهكار بوديد» (وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ).
قابل توجه اين كه در اين آيه تنها سخن از كفر است، و اما اعمال سوء به عنوان يك عامل دخول به عذاب الهى ذكر نشده، اين به خاطر آن است كه مسأله كفر به تنهايى موجب عذاب است.
(آيه 32)- آن روز كه اعمال سوء انسان آشكار مىشود! اين آيه توضيحى است بر مسأله استكبار كافران در برابر آيات الهى و دعوت انبيا كه در آيه قبل به صورت اجمالى بيان شده بود، مىفرمايد: «هنگامى كه گفته مىشد وعده الهى حق است و در قيامت هيچ شكّى نيست شما مىگفتيد: ما نمىدانيم قيامت چيست؟ ما تنها گمانى در اين باره داريم و به هيچ وجه يقين نداريم» (وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَ ما نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ).
آغاز جزء 26 قرآن مجيد
ادامه سوره جاثيه
(آيه 33)- اين آيه از مجازات و كيفر آنها سخن مىگويد، كيفرى كه شباهت با مجازاتهاى قراردادى دنياى ما ندارد، مىفرمايد: «در آنجا سيّئات اعمالشان براى آنها آشكار مىشود» (وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا).
زشتيها و بديها تجسّم مىيابند، جان مىگيرند، و در برابر آنها آشكار مىشوند، و همدم و همنشين آنها هستند و دائما آزارشان مىدهند! «و سر انجام آنچه را استهزا مىكردند آنها را فرا مىگيرد» (وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ).
(آيه 34)- و از همه دردناكتر اين كه از سوى خداوند رحمن و رحيم به آنها خطاب مىگردد: «و گفته مىشود: امروز شما را فراموش مىكنيم همان گونه كه شما ديدار امروزتان را فراموش كرديد»! (وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا).
در دنباله آيه مىافزايد: به آنها گفته مىشود: «و جايگاه شما دوزخ است»! (وَ مَأْواكُمُ النَّارُ).
و اگر گمان مىكنيد كسى به يارى شما مىشتابد قاطعانه به شما مىگوئيم «هيچ يار و ياورى براى شما نيست» (وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ).
