كساني كه به بهشت درمي آيند و به كمال خود مي رسند، آنان نيز پس از ورود به بهشت، مرگي را تجربه نخواهند كرد. (صافات، آيات، 04 و 34 و 85 و 95 و دخان، آيات 15 تا 65) اما كساني كه به دوزخ درمي آيند در حالتي بين زندگي و مرگ قرار مي گيرند(ابراهيم، آيات 51 و 71 و طه، آيه 47) اين حالت هر چند كه مرگ كامل نيست، زندگي كامل هم نيست و اسباب اين نوع زندگي در دوزخ براي آنان همواره فراهم است و زندگي و مرگ سخت و شديدي را تجربه مي كنند. (همان)
بنابراين، آنان هيچ مرگ و ميري ندارند، ولي هيچ حيات و زندگي كاملي را نيز تجربه نخواهند كرد. (همان و اعلي، آيات 21 و 31)
سخن از مرگ و مسايل آن در آموزه هاي قرآني بسيار آمده است، ولي از آن جايي كه بيان همه ابعاد و مسايل آن در اين مطلب شدني نيست، به همين مقدار بسنده مي شود. اميد كه با درس گرفتن از همين آيات، وضعيت آينده خود را ترسيم كرده و از مرگ به عنوان دروازه اي به جهان ديگر بنگريم. و از اين زندگي مادي محدود، توشه اي متناسب با ابديت براي خود فراهم كنيم و خود را براي زندگي ابدي بسازيم.

محسن شريف زاده