(آيه 30)- سپس به توضيح بيشترى در باره اين عذاب پرداخته، مىگويد:
«برويد به سوى سايه سه شاخه» دودهاى خفقان بار و آتش زا! (انطلقوا الى ظل ذى ثلاث شعب).
شاخهاى از بالاسر، و شاخهاى از طرف راست، و شاخهاى از طرف چپ، و به اين ترتيب از هر طرف اين دود غليظ مرگبار آنها را احاطه مىكند، و در كام خود فرو مىبرد.
(آيه 31)- «سايهاى كه نه آرام بخش است، و نه از شعلههاى آتش جلوگيرى مىكند» (لا ظليل و لا يغنى من اللهب). چه اين كه خود برخاسته از آتش است.
(آيه 32)- سپس در توصيف ديگرى از آن آتش سوزان مىافزايد:
«شرارههايى از خود پرتاب مىكند مانند يك كاخ» (انها ترمى بشرر كالقصر).
نه همچون جرقههاى آتش اين دنيا كه گاه به اندازه سر سوزنى بيش نيست.
(آيه 33)- در اين آيه به توصيف ديگرى از شرارهها و جرقههاى اين آتش سوزان پرداخته، مىفرمايد: «گويى (در سرعت و كثرت) همچون شتران زرد رنگى هستند» كه به هر سو پراكنده مىشوند! (كانه جمالت صفر).
جائى كه جرقهها اين چنين باشد، پيداست كه خود آن آتش سوزان چگونه است؟ و در كنار آن چه عذابهاى دردناك ديگرى قرار گرفته؟
(آيه 34)- بار ديگر در پايان اين بخش از آيات، همان هشدار را تكرار كرده، مىفرمايد: «واى در آن روز بر تكذيب كنندگان» (ويل يومئذ للمكذبين).
(آيه 35)- سپس فصل ديگرى از مشخصات آن روز هولناك را شروع كرده، مىافزايد: «امروز، روزى است كه سخن نمىگويند» و قادر بر دفاع از خويش نيستند (هذا يوم لا ينطقون).
آرى! خداوند در آن روز بر دهان مجرمان و گناهكاران مهر سكوت مىزند همان گونه كه در آيه 65 سوره يس آمده است: «اليوم نختم على افواههم امروز بر دهانشان مهر مىنهيم».
