آغاز جزء 25 قرآن مجيد
ادامه سوره فصلت
(آيه 47)- اسرار همه چيز نزد اوست: در آيه قبل سخن از بازگشت اعمال نيك و بد به صاحبان آنها بود كه اشاره ضمنى به مسأله ثواب و جزاى روز قيامت داشت.
در اينجا اين سؤال براى مشركان مطرح مىشد كه اين قيامت كه مىگويى كى خواهد آمد؟! قرآن نخست در پاسخ اين سؤال مىگويد: «علم به قيامت (و لحظه وقوع آن) تنها به خدا باز مىگردد» (إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ). هيچ پيامبر مرسل و فرشته مقربى نيز از آن آگاه نيست.
سپس مىافزايد: نه تنها آگاهى بر زمان قيام قيامت مخصوص خداست، علم به اسرار اين عالم و موجودات پنهان و آشكارش نيز از آن اوست «هيچ ميوهاى از غلاف خود خارج نمىشود، و هيچ زنى باردار نمىگردد، و وضع حمل نمىكند مگر به علم او» (وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ).
نه در عالم گياهان و نه در عالم حيوان و انسان نطفهاى منعقد نمىشود و بارور نمىگردد و تولد نمىيابد مگر به فرمان خداوند بزرگ و به مقتضاى علم و حكمت او.
سپس مىافزايد: اين گروه كه قيامت را انكار مىكنند، يا به باد استهزاء مىگيرند، «در آن روز كه (قيامت بر پا مىشود) آنها را ندا مىدهد: كجا هستند شريكانى كه براى من مىپنداشتيد! مىگويند: (پروردگارا!) ما عرضه داشتيم كه هيچ گواهى بر گفتههاى خود نداريم» (وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكائِي قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ).
آنچه مىگفتيم سخنان بىاساس و بىپايه بود، امروز بهتر از هر زمان مىفهميم كه چه اندازه اين ادعاها باطل و بىاساس بوده است.
(آيه 48)- و در اين حال مىبينند «همه معبودانى را كه قبلا مىخواندند محو و گم مىشوند» (وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ).
اصلا صحنه قيامت آن چنان براى آنها وحشتناك است كه خاطره بتها نيز از نظرشان محو و نابود مىشود.
آرى «در آن روز مىدانند كه هيچ گريزگاهى ندارند» (وَ ظَنُّوا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ).
