(آيه 9)- روز تغابن و آشكار شدن غبنها در اين آيه به توصيف روز قيامت پرداخته، چنين مىگويد: «اين (بعث و نشور و حساب و جزا) در زمانى خواهد بود كه همه شما را در آن روز اجتماع [- روز رستاخيز] گردآورى مىكند» (يوم يجمعكم ليوم الجمع).
يكى از نامهاى قيامت «يوم الجمع» است كه در آيات قرآن با تعبيرهاى مختلف كرارا به آن اشاره شده است، از جمله در آيه 49 و 50 سوره واقعه مىخوانيم: «بگو: تمام اولين و آخرين در ميعاد روز معينى جمع مىشوند» و از آن به خوبى استفاده مىشود كه رستاخيز همه انسانها در يك روز است.
سپس مىافزايد: «آن روز روز تغابن است» (ذلك يوم التغابن).
روزى است كه «غابن» (برنده) و «مغبون» (بازنده) شناخته مىشوند، روزى كه روشن مىشود چه كسانى در تجارت خود در عالم دنيا گرفتار غبن و خسارت و پشيمانى شدهاند؟
به اين ترتيب يكى ديگر از نامهاى قيامت «يوم التّغابن» روز ظهور غبنهاست.
سپس به بيان حال مؤمنان در آن روز پرداخته، مىافزايد: «و هر كس به خدا ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد، گناهان او را مىبخشد و او را در باغهائى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است وارد مىكند، جاودانه در آن مىمانند و اين پيروزى بزرگى است» (و من يؤمن بالله و يعمل صالحا يكفر عنه سيئاته و يدخله جنات تجرى من تحتها الانهار خالدين فيها ابدا ذلك الفوز العظيم).
به اين ترتيب هنگامى كه دو شرط اصلى، يعنى ايمان و عمل صالح حاصل شود، اين مواهب عظيم پشت سر آن خواهد بود.
