موضوع: حكومت معاويه سخترين روزگار شيعه

و نيز گفت:«پيمانى كه با حسن بستم لغو و زير پاى من است!!» ⁽³⁾ معاويه با اين سخن اشاره مى ‏كرد كه سياست را از ديانت جدا خواهد كرد و نسبت‏ به مقررات دينى،ضمانتى نخواهد داشت و همه نيروى خود را در زنده نگهداشتن حكومت‏ خود به كار خواهد بست و البته روشن است كه چنين حكومتى سلطنت و پادشاهى است نه خلافت و جانشينى پيغمبر خدا.و از اينجا بود كه بعضى از كسانى كه به حضور وى بار يافتند به عنوان پادشاهى سلامش دادند ⁽⁴⁾ و خودش نيز در برخى از مجالس خصوصى،از حكومت‏ خود با ملك و پادشاهى تعبير مى‏كرد ⁽⁵⁾ اگر چه در ملا عام خود را خليفه معرفى مى‏ نمود.

و البته پادشاهى كه بر پايه زور استوار باشد وراثت را به دنبال خود دارد و بالاخره نيز به نيت‏ خود جامه عمل پوشانيد و پسر خود يزيد را كه جوانى بى‏ بند و بار بود و كمترين شخصيت دينى نداشت،ولايت عهدى داده به جانشينى خود برگزيد ⁽⁶⁾ و آن همه حوادث ننگين را به بار آورد.

پی نوشت:
3-شرح ابن ابى الحديد،ج 4،ص 160.تاريخ طبرى،ج 4،ص 124.تاريخ ابن اثير،ج 3،ص 203.



4-تاريخ يعقوبى،ج 2،ص 193.
5-تاريخ يعقوبى،ج 2،ص 202.
6-يزيد مردى بود عياش و هوسران و دائم الخمر،لباسهاى حرير و جلف مى ‏پوشيد،سگ و ميمونى داشت كه ملازم و همبازى وى بودند،مجالس شب نشينى او با طرب و ساز و شراب برگزار مى ‏شد،نام ميمون او«ابو قيس‏»بود و او را لباس زيبا پوشانيده در مجلس شربش حاضر مى ‏كرد!گاهى هم سوار اسبش كرده به مسابقه مى ‏فرستاد (تاريخ يعقوبى،ج 2،ص 196.مروج الذهب،ج 3،ص 77)