امام(ع) به احیا و بازسای معارف اسلامی پرداخت

در چنین شرایط دشواری، امام صادق(ع) دست به کار شد، به احیا و بازسازی معارف اسلامی پرداخت و مکتب علمی عظیمی به وجود آورد که محصول و بازده آن، چهار هزار شاگرد متخصص مانند هشام ، محمد بن مسلم و ... در رشته های گوناگون علوم بودند و اینان در سراسر کشور پهناور اسلامی آن روز پخش شدند.

هر یک از اینان از طرفی، بازگوکننده منطق امام(ع) که همان منطق اسلام است و پاسدار میراث دینی و علمی و نگهدارنده تشیع راستین بوده و از طرف دیگر، مدافع و مانع نفوذ افکار ضد اسلامی و ویرانگر در میان مسلمانان بودند.

تأسیس چنین مکتب فکری و این سان نوسازی و احیاگری تعلیمات اسلامی، سبب شد که امام صادق (ع) به عنوان رئیس مذهب جعفری "تشیع" مشهور شد، ولی طولی نکشید که بنی عباس پس از تحکیم پایه های حکومت و نفوذ خود، همان شیوه ستم و فشار بنی امیه را پیش گرفت و حتی از آنان هم گوی سبقت را ربود.

امام صادق (ع) که همواره مبارزی خستگی ناپذیر و انقلابگر بنیادین در میدان فکر و عمل بود، کاری که امام حسین (ع) به صورت قیام خونین انجام داد، در لباس تدریس و تأسیس مکتب و انسان سازی انجام داد و قیامی علمی کرد.