(آيه 56)- همسران زيباى بهشتى: در آيات گذشته پنج قسمت از مواهب و ويژگيهاى اين دو باغ بهشتى عنوان شده بود، در اينجا ششمين نعمت را بازگو مىكند و آن همسران پاك بهشتى است، مىفرمايد: «در آن باغهاى بهشتى زنانى هستند كه جز به همسران خود عشق نمىورزند» (فِيهِنَّ قاصِراتُ الطَّرْفِ).
«و هيچ انس و جن پيش از اينها با آنها تماس نگرفته است» (لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ).
بنابر اين آنها دوشيزهاند، و دست نخورده، و پاك از هر نظر.
از «أبو ذر» نقل شده است كه: «همسر بهشتى به شوهرش مىگويد: سوگند به عزت پروردگارم كه در بهشت چيزى را بهتر از تو نمىيابم، سپاس مخصوص خداوندى است كه مرا همسر تو، و تو را همسر من قرار داد».
(آيه 57)- باز در تعقيب اين نعمت بهشتى تكرار مىكند: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد»؟ (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).
(آيه 58)- سپس به توصيف بيشترى از اين همسران بهشتى پرداخته، مىگويد: «آنها همچون ياقوت و مرجانند»! (كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ).
به سرخى و صفا و درخشندگى «ياقوت» و به سفيدى و زيبائى شاخه «مرجان» كه هنگامى كه اين دو رنگ (يعنى سفيد و سرخ شفاف) به هم آميزند زيباترين رنگ را به آنها مىدهند.
(آيه 59)- بار ديگر به دنبال اين نعمت بهشتى مىفرمايد: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد»؟ (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).
