(آيه 20)- در ميان آن دو، برزخى است كه يكى بر ديگرى غلبه نمىكند» و به هم نمىآميزند (بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ).
منظور از اين دو دريا به گواهى آيه 53 سوره فرقان دو درياى آب «شيرين» و «شور» است، آنجا كه مىفرمايد: «او كسى است كه دو دريا را در كنار هم قرار داد يكى گوارا و شيرين است و ديگرى شور و تلخ، و در ميان آنها برزخى قرار داد تا با هم مخلوط نشوند».
رودخانههاى عظيم آب شيرين هنگامى كه به درياها و اقيانوسها مىريزند معمولا دريائى از آب شيرين در كنار ساحل تشكيل مىدهند آب شور را به عقب مىرانند و عجب اين كه تا مدت زيادى اين دو آب شيرين و شور به خاطر تفاوت درجه غلظت به هم آميخته نمىشوند و هزاران كيلومتر راه را به همان صورت مىپيمايند.
(آيه 21)- بار ديگر بندگان را مخاطب ساخته و در برابر اين نعمتها از آنها سؤال كرده، مىفرمايد: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).
(آيه 22)- سپس در ادامه همين سخن مىافزايد: «از آن دو (دريا) لؤلؤ و مرجان خارج مىشود»! (يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ).
(آيه 23)- «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).
«لؤلؤ» مرواريد دانه شفاف و قيمتى است كه در درون صدف در اعماق درياها پرورش مىيابد، و هر قدر درشتتر باشد گرانبهاتر است.
و «مرجان» موجود زندهاى است شبيه شاخه كوچك درخت كه در اعماق درياها مىرويد، و تا مدتها دانشمندان آن را نوعى «گياه» مىپنداشتند، ولى بعدا روشن شد كه نوعى حيوان است.
بهترين نوع مرجان زينتى «مرجان سرخ رنگ» است و هر قدر سرختر باشد قيمتىتر است.
