عکس العمل علی(علیه السلام) و برخی از صحابه
مسلما حضرت علی (علیه السلام) وزیر و خلیفه ی برحق پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله)بود و به حکم خدا و رسول (صلی الله علیه وآله)
، او خلیفۀ مسلمین بود. نحوۀ برخورد بزرگ مرد تاریخ، در این برهه از زمان بسیار سنجیده و پند آموز است. امام علی(علیه السلام) شرایط بحرانی جامعۀ اسلامی را به خوبی درک کرد. و در آن شرایط حفظ وحدت و آرامش را از خلافت ظاهری مهمتر دانست فلذا سکوت را ترجیح داد هرچند از اعتراض و پافشاری ، برحق دست نکشید. علی(علیه السلام) وبه تبع ایشان بزرگان بنی هاشم و عده ای از اصحاب از بیعت با ابوبکر سرباز زدند. حتی ابو سفیان که بزرگ قبیلۀ بنی امیه بود، در ابتدا و به خاطر مقاصد شوم خود بیعت نکرد و از علی (علیه السلام) پشتیبانی کرد. اما وقتی با برخورد سرد علی (علیه السلام) مواجه شد. بیعت کرد.
ابوبکر گروهی را به همراه عمر به خانۀ علی(علیه السلام) فرستاد تا بنی هاشم را برای بیعت راضی کنند. عمر وقتی به خانۀ علی (علیه السلام) رسید با شمشیر آهیختۀ یاران علی ((علیه السلام)) و به خصوص زبیر بن عوام مواجه شد. و بدون کسب نتیجه بازگشت بعدها ابوبکر توانست با تطمیع و وعده و وعید از اشخاصی چون عباس و طلحه و زبیر بیعت بگیرد. علی (علیه السلام) تا شهادت بانوی دو عالم بیعت نکرد تا این که او را مجبور به بیعت کردند. در این میان سعد بن عباده (رئیس قبیلۀ خزرج) هم از بیعت امتناع کرد و هیچ گاه در نماز ابوبکر حاضر نشد و در زمان خلافت عمر به شام رفت و در همان جا کشته شد. و گفتند جنیان او را کشته اند.
پاسخ با نقل قول
