در آيات مذكور خوردن مال يتيم را عين خوردن آتش معرفى كرده و طلا و نقره ذخيره شده را به عنوان وسيله عذاب دادن ذخيره كننده به شمار آورده آن‏گاه مى ‏گويد اينها عين چيزهايى است كه براى خودتان ذخيره كرده ‏ايد، پس طعم آنها را بچشيد.
قرآن در عذاب دادن دوزخيان مى ‏گويد: «كسانى كه به آيات ما كفر ورزيده ‏اند به زودى در آتش مى ‏افكنيم، هرگاه كه پوست بدنشان بريان شد پوست‏هاى تازه‏اى جاى ‏گزين آن مى‏ سازيم تا عذاب را بچشند. همانا كه خدا قدرت‏مند و حكيم است.» (1)
از آيه استفاده مى ‏شود كه نه آتش دوزخ همانند آتش‏ هاى دنيوى است، نه بدن انسان عذاب شونده مانند بدن دنيوى است. آتش‏هاى دنيوى بدن انسان را مى ‏سوزانند، نه روح و قلب او را. ولى قرآن مى‏ گويد: آتش دوزخ به روح مى‏ رسد و باطن انسان را شعله‏ور مى ‏سازد: در قرآن مى‏گويد: «آتش برافروخته خداست كه به دل‏ها راه مى‏ يابد. و از هر سو در ميانشان گرفته، در شعله‏ هاى برافراشته.» (2)
از اين قبيل آيات استفاده مى ‏شود كه آتش جهنم با آتش‏هاى دنيوى تفاوت‏هاى اساسى دارد و به گونه ‏اى ديگر و با آثار ويژه ديگر است. اصولاً اگر آتش دوزخ عين آتش‏هاى دنيوى باشد دنيا خواهد بود نه آخرت.
**
1. نساء (4) آيه 56 : «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِـيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِـيَذُوقُوا العَذابَ إِنَّ اللّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً».
2. همزه (104) آيات 6 ـ 9: «نارُ اللّهِ المُوقَدَةُ * الَّتِى تَطَّلِـعُ عَلَى الأَفْئِدَةِ * إِنَّها عَلَيْهِمْ مُـؤْصَدَةٌ * فِى عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ».