ولـي سفـرهـاي شيخ به كوفه هم ختم نشد. او طالب علوم خاندان عصمـت(عليهم‌السلام) بـود، لـذا به شهرهاي مختلف بلاد اسلامي سفر مي‌كرد به اميد آن‌كه شايد در شهري حقيقت جديدي را درك كند و حديثي را بشنود كه تا آن زمان نشنيده است.تحمل رنج دوري از وطن و سختي مسافرت‌هاي طولاني مدت، براي او كه جوياي حقيقت بود، سهل و آسان مي‌نمود.
او گوهر شناسي بود كه قدر و منزلت كلام معصوم(عليه‌السلام) را فهميده بود، لذا مثل جويندگان گنج، شهر، به شهر مي‌گشت و دُرّ و گوهرهاي كلام خاندان عصمت و طهارت(عليهم‌السلام) را ابتدا در صندوقچه‌ي دلش و سپس در مجموعه‌ي احاديثش، كه بعدها با عنوان كتاب "كافي" عرضه شد، ثبت و ضبط مي‌كرد.