زیبایی های شاه عباس
شاه عباس دو تا زیبایی داشت. یكی تاجش، تختش، فرش‌هایش، خانم‌هایش، طلاهایش، اینها زیبایی‌های شاه‌عباس بوده همه پرید. یك زیبایی ماندنی داشت، كاروانسرای شاه عباسی، در جاده كربلا. كاروانسرایش ماند و طلا و خودش رفت. باید مواظب باشیم این زیبایی‌ها مانع آن زیبایی‌های معنوی نشود.

خطر انحراف در نمایان ساختن زیبایی
زیبایی هم بستر انحراف است. قارون با یك تشریفاتی حركت می‌كرد. یك عده گفتند: «یا لَیتَ لَنا مِثْلَ ما أُوتِی قارُون» (قصص/۷۹) زرق و برق را كه دیدند گفتند: كاش ما هم مثل قارون این همه چند تا اسب و نمی‌دانم دنگ و فنگ دارد، زیبایی‌های قارون باعث شد كه عقل از مغز مردم پرید، گفتند: كاش ما هم مثل قارون بودیم. یعنی زیبایی ممكن است عامل انحراف باشد.

دختران زیبای ما می‌توانند عامل انحراف باشند. پسرهای زیبای ما عامل انحراف می‌توانند باشند. زیبایی می‌تواند عامل توحید هم باشد. قرآن می‌گوید: «نَباتاً حَسَناً» (آل‌عمران/۳۷) «رِزْقاً حَسَنا» (هود/۸۸) «فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ» (غافر/۶۴) زیبایی مثل كلید است. كلید هم می‌تواند در را قفل كند و هم می‌تواند در را باز كند...
-پایان-