وي اظهار كرد: ديابت به چهار گروه ديابت نوع يك، نوع دو، ديابت دوران بارداري و ديابت به علل متفرقه تقسيم مي‌شود. ديابت نوع يك 10 تا 15 درصد كل موارد ديابت را تشكيل مي‌دهد. افرادي كه مبتلا به ديابت نوع يك هستند بايد از بدو تشخيص، انسولين مورد نياز بدن خود را به صورت تزريقات روزانه تامين كنند. اين نوع ديابت در سنين زير 30 سال به وجود مي‌آيد.

وي افزود: ديابت نوع دو كه اغلب بالغين بالاي 30 سال و چاق را درگير مي‌كند، 85 تا 90 درصد كل موارد ديابت را شامل مي‌شود.

شادماني ادامه داد: ديابت دوران بارداري براي اولين بار در طول حاملگي تشخيص داده مي‌شود. معمولا اين نوع ديابت گذراست و بعد از اتمام دوران بارداري به پايان مي‌رسد اما زنان بارداري كه در دوران بارداري مبتلا به اين نوع ديابت هستند در معرض خطر ابتلا به ديابت نوع 2 قرار دارند كه بايد سيستم بدن خود را هميشه كنترل كنند.

وي خاطر نشان كرد: ديابتي كه به علل متفرقه بستگي دارد شامل برخي جراحي‌ها، استفاده از برخي داروها، سوء تغذيه و عفونت مي‌شود.

به گفته دكتر شادماني، آموزش، كنترل روزانه، تغذيه صحيح، فعاليت جسماني و مصرف منظم داروها پنج عامل موثر در كنترل ديابت هستند تا افراد مبتلا به ديابت بتوانند از زندگي سالم مانند افراد غيرديابتي برخوردار باشند و از بروز عوارض ديابت جلوگيري كنند. در صورتي كه هر يك از اين پايه‌ها سست باشد تعادل و كنترل ديابت بر هم خواهد خورد.