(آيه 20)- در ادامه همين سخن مىافزايد: «سپس راه را براى او آسان كرد» (ثم السبيل يسره).
راه تكامل پرورش جنين در شكم مادر، و سپس راه انتقال او را به اين دنيا سهل و آسان نمود.
از عجائب تولد انسان اين است كه قبل از لحظات تولد آن چنان در شكم مادر قرار دارد كه سر او به طرف بالا و صورتش به پشت مادر و پاى او در قسمت پايين رحم است، ولى هنگامى كه فرمان تولد صادر مىشود ناگهان واژگونه مىگردد سر او به طرف پايين مىآيد، و همين موضوع امر تولد را براى او و مادر سهل و آسان مىكند.
بعد از تولد نيز در مسير نموّ و رشد جسمى در دوران كودكى، و سپس نموّ و رشد غرائز، و بعد از آن رشد در مسير هدايت معنوى و ايمان، همه را از طريق عقل و دعوت انبياء براى او سهل و آسان ساخته است.
(آيه 21)- سپس به مرحله پايانى عمر انسان بعد از پيمودن اين راه طولانى اشاره كرده، مىفرمايد: «بعد او را ميراند و در قبر پنهان نمود» (ثم اماته فاقبره).
دستور به دفن كردن بدن مردگان (بعد از غسل و كفن و نماز) دستورى است الهام بخش كه مرده انسانها بايد از هر نظر پاك و محترم باشد تا چه رسد به زنده آنها!
(آيه 22)- بعد به مرحله رستاخيز انسانها پرداخته، مىافزايد: «سپس هرگاه كه بخواهد او را زنده (و براى حساب و جزا محشور) مىكند» (ثم اذا شاء انشره).
(آيه 23)- در اين آيه مىفرمايد: با اين همه مواهب الهى نسبت به انسان، از آن روز كه به صورت نطفهاى بىارزش بود تا آن روز كه قدم در اين دنيا گذارد، و راه خود را به سوى كمال طى كرد و سپس از اين دنيا مىرود و در قبر پنهان مىگردد باز اين انسان راه صحيح خود را پيدا نمىكند «چنين نيست كه او مىپندارد، او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نكرده است» (كلا لما يقض ما امره).
