رحيم‌پور ازغدی با اشاره به هدف‌گيری تجزيه دين به هفت بُعد مذكور، گفت: كاستن از بُعد تعبدگرايی دينی ولو تعبدگرايی عقلانی كه به معنای دين منهای اطاعت از خدا و رسول است؛ كاستن از حوادث تاريخی كه پيروان اديان بر آن اصرار دارند كه شامل سنت می‌شود؛ نفی عقلانيت دين، احكام و تعاليم هر دينی در مورد بهبود زندگی اين‌جهانی، كاستن از دردهای دنيوی، زدودن هر چه مربوط به ذهن و زبان و فرهنگ سنت اسلامی، زدودن هر چه مربوط به زمان و مكان خاصی بوده و عصمت‌زدايی و قداست‌تراشی، هدف‌گذاری آنها از تجزيه دين در ابعاد مختلف است.

وی با بيان اينكه مردم به لحاظ روانی متفاوت هستند و نسخه‌‌های متفاوتی بايد برای آنان در نظر گرفته شود، اظهار كرد: بايد مراتب سخنان حفظ شود چرا كه مفاهيم اسلامی بدون طبقه‌بندی و بدون توجه به سطح مخاطب قابل ارائه نيست. گاه برخی تقيه معرفتی را نفاق می‌دانند در حالی كه تقيه معرفتی مدارا با ذهن، ظرفيت و شعور مخاطب است.

رحيم‌پور ازغدی در پايان با طرح مسئله جهانی انديشيدن گفت: اين ديدگاه كه بيداری اسلامی يك امر فراملی است و بايد جهانی بنديشيم و جهانی عمل كنيم، به اين دليل است كه مخالفان ما جهانی عمل می كنند. استعمار حتی به لحاظ نظامی جهانی عمل می‌كند، هر چند به ما می‌گويند جهانی عمل نكنيد. در منطق توحيدی و قرآنی ماست كه همه بشريت يك خانواده هستند و هر كس مسئوليت جهانی دارد و نژادگرايی و ملی گرايی خلاف كرامت است.
-پایان-