وی با تأكيد بر اينكه آنچه در غرب مطرح است در ظاهر احترام به اديان است، اما در واقع ترويج بی‌دينی و كنار گذاشتن همه اديان است، اظهار كرد: وقتی از فصل مشترك اديان صحبت می‌شود، بايد منطقی باشد؛ فصل مشترك، احساسی نمی‌تواند باشد.

اين محقق علوم اسلامی با انتقاد از برخی رايزنی‌های فرهنگی در خارج از كشور كه آگاهی درستی از دين ندارند، اظهار كرد: گاهی در افراد فروريختگی از درون رخ می‌دهد و فكر می‌كند مسلمان بودن يعنی نفی ارزش‌های ديگران؛ اين يك نكته مهم است كه بايد بدانيم در كجا و با چه ديدگاه‌هايی روبرو هستيم.

وی خاطرنشان كرد: بُعد تجربی و عاطفی دين می‌تواند ماندگار باشد اما به شرط اينكه بار معرفتی نداشته باشد، يا مسائل سياسی دخالت نداشته باشد و اينكه جنبه سلبی نداشته باشد.

وی با اشاره به بُعد اجتماعی نهادی دين، گفت: اين بُعد به شدت ضعيف می‌شود مگر اينكه خود را با گفتمان غرب تطبيق دهد؛ آنها با مسائل خيريه‌ای كه در مراكز دينی صورت می‌گيرد و جنبه تبليغ دارد و اثرگذار در قدرت و سياست است، مخالفت می‌كنند و آن را نمی‌پذيرند.

بُعد مادی اديان و مذاهب، بُعد هفتمی بود كه رحيم‌پور ازغدی به آن اشاره كرد و گفت: غرب از آن به آثار هنری تعبير می‌كند؛ اين فعاليت‌ها خوب است و غرب با آنها مخالف نيست؛ اين فعاليت‌ها برای كاری تأثيرگذار مناسب نيست.

وی تصريح كرد: غرب با كار مادی و تجسم تاريخی تمدنی و بُعد فيزيكی دين كه پيام ايدئولوژيك داشته باشد، مخالفت می‌كند.