5- گناه عامل عدم استجابت دعا

11. گاهی وقتها دعا می کند مستجاب می شود بعد از دعا می رود گناه می کند. خدا به فرشته‌ها می گوید این دعایش مستجاب شد ولی چون گناه کرد شما هم دست نگه دارید. یعنی(اللهم اغفر لی الذنوب التی تحبس الدعاء) دو تا معنا شده. یا یک گناهانی آدم می کند که دیگر حال دعا ندارد، یا یک گناهی می کند که حال دعا دارد ولی دعایش مستجاب نمی شود.

حبس دعا، یا آدم اصلا خودش قفل می شود حال دعا ندارد، یا نه دعا می کند یک مانعی می آید جلوی استجابت را می گیرد. اینها همه‌اش حدیث است حدیثش هم اینجا هست. می گوید که عده ای آمدن به امام صادق گفتند که ما دعا می کنیم(فلا یستجاب لنا) مستجاب نمی شود. گفت(لانکم تدعون من لا تعرفون) چیزی از کسی می خواهید که نمی شناسیدش.

یعنی خودتان ایمانتان لق است، باورتان مشکل دارد، جدی نیستید. مثل اینکه شما می گوئید بفرما. خب نمی فرمایم. این لقلقه زبان است. با تمام وجود نمی گوئی بفرما. اگر با تمام وجود بگوئی بفرما. . . آخر ببینید جدی بودن یک مساله ای است. امام کاظم رفت در خانه، امام رضا(ع) بچه کوچولو بود. با پدرش بود. گفت آقا جان این که با ما بود از شیعیان است.

شما رفتی در خانه می گفتی بفرما. شما بفرما نگفتی رفتی در خانه. امام کاظم فرمود الان آمادگی پذیرائی ندارم. کسی که قلبا آمادگی ندارد بگوید بفرما، قلبش با زبانش تفاوت دارد یک نفاق است. یعنی این که انسان وقتی می خواهد بگوید جدی بگوید. گاهی دو نفر قهرند، می گویند بیایید همدیگر را ببوسید. این‌ها که قهرند و به همدیگر فحش داده‌اند همینطور جدی نمی بوسند. اما گاهی وقتها آدم نوه‌اش را، بچه‌اش را وقتی می بوسد سفت می بوسد. این جدی بودن مهم است.