1. کسانی که توان تدریس تفسیر دارند تفسیر را وارد حوزه درسی خود نمایند. یعنی برنامه ریزی حوزه جوری باشد که هر طلبه حداقل در هر سال با یک جزء تفسیر آشنا شود.
2. اهل منبر نیمی از سخنرانی خود را به بیان آیات قرآن اختصاص دهند.
3. در همه روزنامهها و مجلات ستونی برای فهم گوشهای از آیات قرآن اختصاص یابد.
4. صدا و سیما از قصهها و آیات کوتاه با هنر و نمایش و یا از مثالهای قرآن با امکانات هنری خود بهره گیرد.
5. آموزش و پرورش و دانشگاه تفسیر آیاتی را که هرروز با آن سر و کار داریم در متون کتاب درسی تزریق کنند.
6. موضوعاتی که برای همه مردم مورد نیاز است از قرآن استخراج شود.
7. اگر از تاریخ میگوییم حوادث تاریخی قرآن را در اولویت قرار دهیم.
8. اگر از اخلاق میگوییم آیات اخلاقی قرآن را مطرح کنیم.
پاسخ با نقل قول
