حال بعد از گذشت دو سال از بیان این نکات کلیدی، باید پرسید که آیا در میان مدیران ارشد و بدنه سازمان، چنین تفکری حاکم هست یا خیر؟ آیا ارزش هر مجموعه نمایشی با میزان مخاطبان آن و میزان سرگرم‌سازی آن فیلم یا سریال سنجیده می‌شود یا کیفیت محتوا و نوع تأثیر آن بر مخاطب؟ آیا در ارزیابی یک مجموعه نمایشی، موارد مطروحه از سوی رهبر معظم انقلاب، مثل توجه به مسئله دشمن‌شناختی ملت ایران، بیان رسای پیام و اهداف انقلاب اسلامی و ترسیم هنرمندانه آرمان‌های انقلاب به میزان کافی امتیاز دارد؟ به نظر پاسخ روشن می‌آید و البته تلخ! که اگر چنین نبود، پس تقدیر از مجموعه‌ی نمایشی همچون «ساختمان پزشکان» - با آن حجم از مفاهیم نامناسب اخلاقی- در حدود یک سال بعد از بیان این نکات ارزشمند از سوی رهبری، چه دلیلی داشت جز اینکه این سریال فقط در جذب مخاطب موفق بود؟

* از تاکید رهبری بر نگاه جهانی تا برنامه «گپ» آی‌فیلم

2- اما از فحوای سخن رهبر معظم انقلاب، ‌در سطور بالا نکته مهم دیگری هم مستفاد می‌شود و آن لزوم داشتن یک نگاه جهانی در هنرمند است. آنجا که رهبر معظم انقلاب می‌فرمایند: «این نشان می‌دهد که ما به عنوان یک ملت زنده، به عنوان یک مجموعه‌اى که در دنیا حرفى براى گفتن داریم و هدفى داریم، چقدر باید روى مسئله هنرهاى نمایشى اهتمام بورزیم و سرمایه‌گذارى مادى و معنوى کنیم.» بنابراین نباید نگاه‌ها معطوف به داخل باشد.

اما متأسفانه در این دو سال و به خصوص در فضای بیداری اسلامی، به شدت از این نکته غفلت شده و با توجه به افزایش نفوذ شبکه‌های ایرانی در کشورهای منطقه، از پتانسیل بالای سریال‌های نمایشی برای انتقال آرمان انقلاب کمتر استفاده شده است. به طور مثال، همان‌قدر که پخش سریال‌هایی مثل «مختارنامه»، «امام علی (ع)»، «یوسف پیامبر»، «مدار صفر درجه» و ... در شبکه آی‌فیلم برای مخاطب عرب زبان مفید است، پخش برنامه‌ا‌ی مانند «گپ»، یا برخی سریال‌های طنز مثل «خوش‌نشین‌ها»، «چارچرخ» و ...، فقط کارکرد داخلی دارد و در بهترین حالت، مخاطب داخلی را سرگرم می‌نماید.