اگر انسان، خود را به درستی بشناسد و بداند عمری محدود و اهداف بلند و وظایف بسیاری دارد، آنگاه برای انجام کارهای لازم، سر از پا نمیشناسد و از هر گونه تنبلی، سستی و اتلاف وقت پرهیز میکند؛ همانطور که امیرالمؤمنین علیهالسلام میفرماید: «تو چند صباحی بیش نیستی، هر روزی که بر تو میگذرد، بخشی از تو را میبرد»۵
یکی از اموری که در تقویت اراده بسیار مؤثر است، کسب آگاهی کامل درباره امری است که میخواهیم آن را انجام دهیم یا ترک کنیم. اگر پیش از اراده کردن، به خوبی جوانب کار را بسنجیم و آثار و پیامدهای مثبت آن را به خوبی درک کنیم – چون فطرتاً منفعت طلب هستیم- ناخودآگاه برای کسب آن آثار و پیامدها، اراده انجام آن کار در ما پدید میآید.
مولای متقیان حضرت علی علیهالسلام میفرماید: «در امور تحقیق کن، تا تمام جوانب آن برای تو روشن شود و هنگامی که امر برای تو واضح شد، انجام آن کار را اراده بکن»۶ و در روایت دیگری میفرماید: «تا زمانی که از مفید بودن کاری اطلاع کافی پیدا نکردهای، انجام آن کار را اراده نکن»۷٫
پی نوشت:
۵ . تنبیه الخواطر، ورام بن ابی فراس، قم، مکتبة الفقیه، ج ۲، ص ۲۱۸٫
۶ . بحارالانوار، ج ۶۸، ص ۳۴۱٫
۷ . غررالحکم، ص ۴۷۶






پاسخ با نقل قول
