نیت، اساس عمل و برتر از عمل
نیت بدون عمل هم دریافت پاداش دارد. كسی نیت بكند ولو عمل نكند، نیت من این است كه این كار را بكنم، ولی نشد. می‌خواستم بیست نفر را افطاری بدهم به هركس زنگ زدم گفت: من جای دیگر قول دادم. خیلی خوب، به سه نفر افطاری بدهی ولی شما ثواب بیست تا را داری. نیت كار نكرده را هم قبول می‌كند. نقش نیت! در قیامت هم محاسبه‌ها براساس نیت است. حساب نمی‌كنند چند ركعت نماز خواندی. چقدر پول دادی؟ می‌گویند: نیتت چه بود؟ «لِیسْئَلَ الصَّادِقینَ عَنْ صِدْقِهِم‏» حتی اگر راست هم گفتیم، می‌گویند: انگیزه صداقت شما چه بود؟

گاهی وقت‌ها یك جوان در كوچه یك دختری را یك ساعت نگاهش می‌كند. ولی وقتی خانه پدرزن خواستگاری می‌رود، چنان چشم‌هایش را پایین می‌اندازد، بله امیدوارم كه ما را به فرزندی خودتان قبول كنید. چنان چشم‌ها پایین است، كه مثلاً چقدر این جوان باادبی است! اوه. . . . (خنده حضار) سرش را بالا نكرد. این آنجایی كه باید دید بزند دیدهایش را زده است. (خنده حضار) ولذا هر نگاه نكردنی هم تقوا نیست.

گاهی وقت‌ها یك خانم می‌آید با من صحبت می‌كند، من اگر هیچ‌كس نباشد نگاهش می‌كنم. تا می‌بینم دوربین است، بله! نه انشاءالله. . . خوب، من نگاه نكردم اما این نگاه نكردن ارزش ندارد. «لِیسْئَلَ الصَّادِقینَ عَنْ صِدْقِهِم‏» هر صداقتی ارزش ندارد. هر تقوایی هم ارزش ندارد. آن تقوایی كه برای تقوا باشد. هر ترمز لب چهارراه ارزش ندارد. آن ترمزی كه از ترس جریمه، از ترس سوت پلیس است، بنده كه هرچه نگاه می‌كنم گیر هستم. شما را نمی‌دانم گیر هستید یا نیستید. هركس گیر است كه مثل من است. خدایا تو را به حق محمد و آل محمد توفیق بده نیت‌هایمان آنگونه باشد كه تو دوست داری.
-پایان-