مى ‏گويم: (غفيره، در اينجا به معناى فراوانى اموال است، چنانكه جمعيّت فراوان را نيز «الجم الغفير» مى ‏گويند، و نقل شد كه بجاى «الغفيره»، «عفوة من اهل او مال»، به كار مى‏ بردند، و «عفوة» به معناى نمونه خوب از ميان يك جنس است، چنان كه گفته مى ‏شود، «اكلت عفوة الطعام» يعنى قسمت‏هاى خوب غذا را خوردم. و چه زيباست معنايى كه امام عليه السّلام از جمله
«و من يقبض يده عن عشيرته»
تا آخر كلام اراده فرمود، زيرا كسى كه خير و نيكى ‏هاى خود را از خويشاوندان خود قطع كند، تنها سود يك تن را از آنها باز داشته، امّا به هنگام احتياج شديد، يارى تمام آنها را از خود دور كرده كه آنها به نداى او پاسخ نمى‏ گويند در اين صورت خود را از سود فراوان خويشاوندان محروم ساخته و گروهى را از يارى خود باز داشته است).


-پایان خطبه -