(آيه 2)- سپس به ذكر موهبت ديگرى از مواهب عظيم خود به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پرداخته، مىافزايد: «و (آيا) بار سنگين را از تو برنداشتيم»!؟ (و وضعنا عنك وزرك).
(آيه 3)- «همان بارى كه سخت بر پشت تو سنگينى مىكرد» (الذى انقض ظهرك).
اين كدام بار بود كه خداوند از پشت پيامبرش برداشت؟
قرائن آيات به خوبى نشان مىدهد كه منظور همان مشكلات رسالت و نبوت، و دعوت به سوى توحيد و يكتاپرستى، و برچيدن آثار فساد از آن محيط بسيار آلوده بوده است، نه تنها پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله كه همه پيغمبران در آغاز دعوت با چنين مشكلات عظيمى رو برو بودند، و تنها با امدادهاى الهى بر آنها پيروز مىشدند، منتها شرائط محيط و زمان پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله از جهاتى سختتر و سنگينتر بود.
(آيه 4)- و در بيان سومين موهبت، مىفرمايد: «و آوازه تو را بلند ساختيم» (و رفعنا لك ذكرك).
نام تو همراه اسلام و نام قرآن همه جا پيچيد، و از آن بهتر اين كه نام تو در كنار نام اللّه هر صبح و شام بر فراز مأذنهها و هنگام اذان برده مىشود، و شهادت به رسالت تو، در كنار شهادت به توحيد و يگانگى خداوند نشان اسلام، و دليل پذيرش اين آيين پاك است.
در حديثى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در تفسير اين آيه مىخوانيم كه فرمود: جبرئيل به من گفت: خداوند متعال مىگويد: هنگامى كه نام من برده مىشود نام تو نيز همراه من ذكر مىشود- و در عظمت مقام تو همين بس.
(آيه 5)- در اين آيه، به پيامبرش مهمترين بشارت را مىدهد و انوار اميد را بر قلب پاكش مىپاشد، مىفرمايد: «به يقين با (هر) سختى آسانى است» (فان مع العسر يسرا).
