سومين دستور تشويق به «هجرت» از مراكز شرك و كفر و آلوده به گناه است مىگويد: «و زمين خداوند وسيع است» اگر تحت فشار سران كفر بوديد مهاجرت كنيد (وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ).
كه در حقيقت پاسخى است به بهانه جويان سست ارادهاى كه مىگفتند: ما در سرزمين مكه به خاطر سيطره حكومت مشركان قادر به انجام وظايف الهى خود نيستيم، قرآن مىگويد: سرزمين خدا محدود به مكه نيست، مكه نشد مدينه، دنيا پهناور است، به جاى ديگر نقل مكان كنيد.
اين به خوبى نشان مىدهد كه فشار و خفقان محيط در آنجا كه امكان هجرت وجود دارد به هيچ وجه در پيشگاه خدا عذر نيست.
و از آنجا كه هجرت معمولا همراه با مشكلات فراوانى در جنبههاى مختلف زندگى است چهارمين دستور را در باره صبر و استقامت به اين صورت بيان مىكند: «صابران اجر و پاداش خود را بىحساب دريافت مىدارند» (إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ).
تعبير «بغير حساب» نشان مىدهد كه صابران با استقامت برترين اجر و پاداش را در پيشگاه خدا دارند، و اهميت هيچ عملى به پايه صبر و استقامت نمىرسد.
