(آيه 63)- در چهارمين سؤال مسأله هدايت را مطرح كرده، مىگويد: آيا اين بتها بهترند «يا كسى كه شما را در تاريكيهاى صحرا و دريا (به وسيله ستارگان) هدايت مىكند»؟ (أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ).
«و كسى كه بادها را به عنوان بشارت دهندگان پيش از نزول رحمتش مىفرستد» (وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ). بادهايى كه بيانگر نزول بارانند و همانند پيك مخصوص بشارت، پيشاپيش آن حركت مىكنند.
و در پايان آيه، بار ديگر، مشركان را مخاطب ساخته، مىگويد: «آيا معبود ديگرى با خداست»؟! (أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ).
سپس بىآنكه منتظر جواب آنها باشد اضافه مىكند: «خداوند برتر و بالاتر است از آنچه براى او شريك قرار مىدهند» (تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ).
(آيه 64)- در اين آيه پنجمين سؤال را كه در مورد مبدأ و معاد است به اين صورت مطرح مىكند: آيا معبودان شما بهترند «يا كسى كه آفرينش را آغاز كرد و سپس آن را اعاده مىكند»؟! (أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ).
«و كسى كه (در ميان اين آغاز و انجام) شما را از آسمان و زمين روزى مىدهد» (وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ).
«آيا (با اين حال باز هم معتقديد كه) معبودى با خداست» (أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ).
«به آنها بگو: (اگر چنين اعتقادى داريد) دليلتان را بياوريد اگر راست مىگوييد» (قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ).
منظور از «رزق آسمان» باران و نور آفتاب و مانند آن است، و منظور از «رزق زمين» گياهان و مواد غذايى مختلفى است كه مستقيما از زمين مىرويد يا بطور غير مستقيم از زمين نشأت مىگيرد همچون دامها، همچنين معادن و مواد گوناگونى كه انسان در زندگى خود از آن بهره مىگيرد.
