والدینی که با این مشکل مواجه هستند و دخترانشان با آرایش به خیابان می آیند بهر است بدانند که تربيت فرآيندي مداوم است. اگر مي خواهيم آثار تربيت ديني را در نوجواني و جواني فرزندانمان ببينيم بايد از سالهاي اوليه کودکي اقدام کنيم و با آموزشهاي مناسب همراه با لطافت و تشويق زمينه رشد باورهاي ديني و ايجاد دلبستگي عميق به رفتارهاي مذهبي را در آنان فراهم کنيم تا در بزرگسالي کمتر دچار آسيب هايي شوند که در جامعه شاهد آن هستيم.
فاطمه شريفي دانشجوي دکتراي روانشناسي و دانش آموخته حوزه علميه قم درخصوص انتقال مفاهیم دینی به فرزند به نکته هایی به خراسان گفت که در ادامه می آید:
همدلي کنيد
1 - اگر پدر و مادري مي خواهند فرزندانشان پذيرش بيشتري داشته باشند و فرزندان، آن ها را طرف مشاوره خود قرار دهند لازم است که ارتباط گرم و همدلانه اي را با فرزندانشان برقرار کنند.
شرايط سني و نيازهاي فرزندتان را در نظر بگيريد
2 - به سن فرزند خود توجه داشته باشيد. ما با فرزند جوان خود نمي توانيم مانند يک بچه هفت ساله برخورد کنيم و توقع داشته باشيم هر چه مي گوييم چشم بگويد. توصيه به جوان بايد اولا غير مستقيم باشد ثانيا با شرايط و نيازهايش سازگار باشد. به نظر مي رسد دختر شما با آرايش مي خواهد اعلام کند که من به زيبايي و توجه نياز دارم. زيبايي طلبي و زيبا بودن يک نياز فطري است و در دين به رسميت شناخته شده است اما براي آن حد و مرز و جايگاهي وجود دارد. توصيه هايي که به فرزندتان مي کنيد نبايد سختگيرانه و افراطي باشد. فقط بايد حد و مرزها را در چارچوب دين مشخص کنيد، مثلا در محافلي که نامحرم نيست فرزندتان مي تواند زيبايي و آرايش متناسب با عرف و شرايطش را داشته باشد.
پاسخ با نقل قول
