***************ببینید دوست گرامی هر انسان آزاده ای می داند که در جلسه امتحان وقت بازیگوشی نیست وباید حسابی حواس رو جمع کرد تا از این وقت طلایی بنحو احسن بهره برداری کرد؛ وبقول امروزی ها استفاده بهینه کرد.خب حالا اگر من نوعی در این جلسه حواسم رو جمع نکردم ومرتب بجای پاسخ دادن سوالاتم مشغول کارهای دیگر شدم وبازیگوشی کردم ایا زمینه اش را معلمم فراهم کرده ؛ یااینکه معلم اصلا مرا به این جلسه برای آزمون دعوت کرده نه بازیگوشی؟!!! پس بی مورد خواهد بود اگر بگوییم برای سرگرمی وبازیگوشی دعوت شده ایم در این جلسه.زیرا بسرعت زمان میگذرد ولاجرم باید برگه های امتحانی را عودت بدهیم به معلم.پس بسیار حرف نسنجیده ایه که بگوییم خداوند این شکلی ما را آفریده ودر وجودما قرار داده!! چرا از اون طرف به موضوع نگاه نکنیم؟ که خداوند مرتب در احادیث و روایات بما هشدار داده: ای بنده من حواست باشد بکجا می روی؟ عمرت دارد تمام میشو؛ آن به آن به مرگ نزدیک می شوی نکند که دست خالی بیایی؛ تدارک کن برای سفری که طولانیست و...... از این دست توصیه ها الی ماشاء الله.....
سوالی دیگر ؛ وقتی بچه ای در بحبوحه خرید والدین در کوچه وبازار دست از دست والدینش می کشد وگم می شود آیا این گم شدن ودست کشیدن را والدینش خواسته اند یا بازی گوشی خود بچه مسبب این گرفتاری گردیده است؟؟خواهش می کنم قدری متفکرانه تر به این موضوع اساسی بنگریم.






پاسخ با نقل قول
