2- نماز اوّل وقت
دوّمین امر مستحبّ ـ و البته در حدّ وجوب ـ که مانع سقوط انسان میگردد، نماز اوّل وقت است. اصل نماز، مانع سقوط انسان است:
«إِنَّ الصَّلاه تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکرِ وَ لَذِکرُ اللَّهِ أَکبَرُ»[3]
اینکه نماز اوّل وقت با رعایت آداب و شرایط، مانع سقوط، تباهی و گمراهی انسان است. در واقع نمازی می تواند انسان را از گناه، فساد و فحشا نجات دهد که در اوّل وقت و دست کم با رعایت آداب ظاهری، پوشش مناسب و مۆدبانه و همراه با تعقیبات اقامه شود.
کسی که برای نماز خود اهمیت قائل نباشد، آن را اوّل وقت اقامه نکند، با عجله و بدون تعقیبات بخواند، نباید انتظار داشته باشد، این نماز او را از شرّ شیاطین جنّی و انسی حفظ کند. چنین نمازی نه تنها در ممانعت از سقوط بی اثر است، بلکه عقوبات دنیوی و اخروی نیز در پی خواهد داشت.
بیاعتنایی به نماز، تند تند خواندن آن و بیتوجّهی به وقت فضیلت آن، نمیتواند از انحراف آدمی جلوگیری کند و مورد مذمّت شدید قرآن کریم نیز واقع شده است:
«فَوَیلٌ لِلْمُصَلِّینَ، الَّذینَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ»[4]
آقاى مصباح مى گوید: آیت الله بهجت از مرحوم آقاى قاضى رحمه اللّه نقل مى کردند که ایشان مى فرمود: «اگر کسى نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند!
و یا فرمودند: به صورت من تف بیندازد.»
امام محمد باقر(علیه السلام) می فرمایند:"هر کس نماز واجب را در حالی که عارف به حق آن است در وقتش بخواند، به گونه ای که چیزی دیگر را بر آن ترجیح ندهد، خداوند برای وی برائت از جهنم می نویسد که او را عذاب نکند، و کسی که درغیر وقتش به جا آورد در حالی که چیزی دیگر را بر آن ترجیح دهد، خداوند می تواند او را ببخشد یا عذابش کند.(وسائل الشیعه، ج 3، ص 81)
اگر کسی با قرآن مأنوس شود، مطمئناً قرآن هم با او انس میگیرد و به او یاری میرساند.باید دانست که انس با قرآن در همه حالات، انسان را از همه آفات و بلیات حفظ میکند و مانع سقوط وی خواهد بود
پاسخ با نقل قول
