آخرالزمان چه نسبتی با دوران ظهور دارد؟


آخرالزمان به بخش پایانی جهان گفته می‌شود، هر چه به پایان جهان نزدیک‌تر شویم، انطباق این کلمه با آن مقطع زمانی قوی‌تر

خواهد بود، دولت کریمه اهل بیت(علیه السلام) آخرین دولت در جهان است و در بخش پایانی جهان یعنی در مقطع آخرالزمان ـ

به معنی خاص ـ قرار دارد. تنها در بحارالانوار، 37 حدیث از ظهور امام زمان(علیه السلام) در آخرالزمان، در 6 حدیث از یاران

خاصّ حضرت در آخرالزمان، در چهار حدیث از رجعت امامان(علیهم السلام) در آخرالزمان، در ده‌ها حدیث از حوادث آخرالزمان در

آستانة ظهور و در ده‌ها حدیث از ترسیم سیمای جهان در عصر ظهور سخن رفته است. پس واژه آخرالزمان رابطة تنگاتنگی با

دوران ظهور دارد.






در آموزه‌های اسلامی چه تصویری از آخرالزمان ارائه شده است؟




با توجه به تقسیم آخرالزمان به دو بخش متمایز: پیش از ظهور و بعد از ظهور، در آموزه‌های اسلامی نیز تصویری کاملاً متفاوت از آخرالزمان ارائه شده است:

1. قتل، غارت، جنگ، کشتار، سیل، زلزله، طوفان، بلاهای طبیعی، مرگ‌های ناگهانی، حکومت اشرار، خشک‌سالی، قحطی،

بی‌عفتی، گستاخی جوانان، بی‌برکتی عمر، بی‌احترامی به پدر و مادر، بی‌اعتنایی به دانشوران، قصاوت دل‌ها، بی‌مروّتی، رواج

دل فروشی، آوازه خوانی، رواج مترفین، شیوع رشوه و ربا، مدعیان دروغین، نفاق و دورویی و علنی شدن روابط نامشروع، شیوع روز افزون فساد در جامعه، در بخش نخستین و بدتر شدن روز به روز آن در آستانه ظهور؛

2. آبادانی جهان، عدل فراگیر، احیای ارزش‌های انسانی و اسلامی، برقراری مساوات، وفور نعمت، نزول برکات، پایان چالش‌ها،

طلوع جامعة بشری، سازش انسان با طبیعت، دنیای ارتباطات، پیروزی حق بر باطل، وراثت صالحان، شکوفایی تکامل اجتماعی

و طبیعی، دوران فنّاوری، استخلاف انسان، بی‌نیازی از انرژی خورشیدی، دانش برتر، حکومت واحد جهانی بر اساس عدالت و

آزادی، پایان غم‌ها و سرآغاز شادی‌ها در دوران پس از ظهور.