اما درد امشب من این نیست که علی (علیه السلام) را جهل مردمان کشت! این نیست که ابن ملجم بخاطر باورهای غلط و با اعتقاد راسخ دینی که تظاهر می کرد، علی را بخاطر خدا و دین کشت! که اگر چنین بود، باید تلاش می کردیم که این جاهلان را هدایت و این خفتگان را بیدار کنیم، نه عزیزان من، این ها آنقدر هم جاهل نیستند و خواب هم نیستند، ابن ملجم مرادی بیدار است، علی او را بیدار کرده است، اصلاً این حرکت علی (علیه السلام) یک حرکت نمادین است که به تاریخ بگوید، من او را بیدار کرده بودم و خفته نبود، او را هوشیار کرده بودم و جاهل و ناآگاه نبود، او در پس این تهجد و تقوی و تظاهر به زهد و ورع و دیانت و صوم و صلواة و حج و جهاد و خمس و زکات، چهره ای دیگر دارد، پای قطام در میان است و قطام نماد دنیا پرستی و دنیا خواهی اوست! او هرگز به زبان نمی آورد که برای وصال دخترکی کینه ورز پا به میدان جنایت گزارده است، او می خواهد بگوید که فقط و فقط به خاطر خدا، ولی الله را می کشد!اما می دانیم او بخاطر دنیا،کسی را می کشد که حاضر نشد در میانه کارزار با پهلوان قدرتمند عرب (عمرو ابن عبدود) که به رویش خدو انداخته بود، تیغ زند، چرا که نمی خواهد بخاطر غضبش او را بکشد و در حرب کاهلی می کند تا خشمش فرو نشیند و خالص برای خدا مبارزه کند!
پاسخ با نقل قول
