در اینجا با ذکر فقط دو سه روایت نشان خواهیم داد :

در اسلام فرمول کلی این است که افطار با شیرینی به عمل آید و نبی گرامی به ترتیب خرما – کشمش-و... را انتخاب می فرمودند و تقریبا ًاصرار در خرما بعنوان افطار در اخبار مشاهده می گردد.

"عَن رَسُولِ اللهِ (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ) اِنَّهُ کانَ اِذا قَدَمَ اِلَیهِ الطَّعامِ وَ فِیهِ التَّمرِ بَدءٌ بَالتَّمرِِو وَ کانَ یُفطَرُ عَلیَ الَّتمرِ زَمَنَ التَّمرِ وَ عَلیَ الرُّطَبِ فِی زَمَنِ الرُّطَبِ"

"وَ قالَ صَلَّیَ اللُه عَلَیهِ وَآِلهِ وَ سَلَّمَ اَفضَلَ ما یُبدِ الصّائِمِ بِهِ الزَّبیبُ اَوِالَّتمرا وَشی حُلُوّ"

قالَ (صَلَّی اللُه عَلَیهِ وَآلِهِ) مَن وَجَدَ الَّتمرَ فَلیَفطَرُ وَ مَن لَم یَجِد فَلیَفطَرُ عَلَی المائِدَةِ .
مطالب زیر از سه قسمت فوق نتیجه و معلوم می گردد:
۱- در هر صورت افطار به شیرینی توصیه شده است .
۲- نبی گرامی علاوه بر اینکه خرما را در ابتدای افطار انتخاب می فرمودند هر وقت بطعام دیگری می نشستند ابتدا بخوردن خرما مینمودند .
۳- اگر شیرینی وجود نداشت افطار بمائده جایز است .
۴- نامبردن از دو میوه ( خرما- کشمش ) و اثر تقریباً یکنواخت هر دو بر بدن بما اجازه می دهد نسبت به هریک آز آنها بچشم تساوی بنگریم ولی به هر صورت خرما را ترجیح دهیم زیرا در قرآن مجید به کرات از او یاد شده و چنانچه ملاحظه فرمودید نبی گرامی آنرا برای افطار بر بقیه ترجیح می دادند.