از همه فرانسوی ها که به من لطف کردند و به من رای دادند و برای 5 سال ریاست جمهوری فرانسه را به من واگذار کردند تشکر می کنم و هیچ گاه این افتخار را فراموش نمی کنم. [وی در این هنگام با تشویق های ممتد طرفدارانش مواجه شد و پس از سکوتی چند لحظه ای ادامه داد:] من هستم که باید از شما تشکر کنم چون در زندگی یک مرد، ریاست بر سرنوشت فرانسه چیزی است که هرگز فراموش نخواهد کرد. از میلیون ها فرانسوی که به من رای دادند تشکر می کنم. من تمام وقتم را به این کارزار انتخاباتی اختصاص دادم ولی موفق نشدم اکثریت فرانسوی ها را متقاعد کنم که به من رای بدهند.
شما کمک فوق العاده ای به من کردید، از من حمایت کردید... من همه مسئولیت شکست را بر عهده می گیرم. چون من از ارزش احساس مسئولیت در تمام مبارزاتم دفاع کردم و باید همه مسئولیت را برعهده بگیرم. من رئیس بودم و فرمانده بودم و وقتی شکست پیش می آید رئیس است که باید مسئولیت را بر عهده بگیرد.... می خواهم به فرانسوی ها بگویم ببیشتر از هر زمان دیگری به کشورمان علاقه دارم و از شما خواهش می کنم این نکته ای را که می گویم در یاد داشته باشید. هموطنان عزیزم! هیچوقت نمی توانم آنچه را که به من دادید،به شما برگردانم؛ فکر کردن به فرانسه و فرانسوی ها.
از صمیم قلب به شما می گویم این فکرها و دیدن این جمعیت و همه فرانسوی هایی که همراه من بودند، واقعا هیچ هدیه ای بهتر از این نمی توانستید به من بدهید. بنابراین باید امشب بهترین تصویر ممکن را از فرانسه ارائه کنید؛ یک فرانسه درخشان، فرانسه ای دموکراتیک، فرانسه ای شاد، فرانسه ای که سرش را پایین نمی اندازد، فرانسه ای با ایده هایی باز، فرانسه ای که به دیگری مثل رقیب یا دشمن نگاه نمی کند، فرانسه ای که در سال 2007 توانست با من برنده باشد و در سال 2012 خواهد توانست با شکست کنار بیاید. زندگی از شکست و پیروزی ها ساخته شده ولی ما می توانیم در شکست هم بزرگ باشیم، کرامت خودمان را حفظ کنیم و فرانسوی باشیم. درست برعکس تصویری که بسیاری خواستند از کشورمان ارائه کنند. شما فرانسه ابدی هستید. دوستتان دارم و ممنونم.»
-پایان-
پاسخ با نقل قول
