معمارياني با بيان اين که يکي از تبعات مدرنيته در کشور ما شب بيداري هاي طولاني و به تبع آن خواب صبحگاهي است، تصريح مي کند: متأسفانه شيوه زندگي ما چنان تغيير کرده است که ناخودآگاه قادر به سحرخيزي نيستيم. تا نيمه هاي شب در برخي نقاط شهر مثل پارک ها ترافيک داريم و ميهماني هاي شبانه به ساعات بعد از نيمه شب کشيده مي شود. رسانه ها هم که در برنامه زندگي ما تغييرات جدي داده اند، با جدول زماني پخش برنامه هاي خود مردم را به دير خوابيدن عادت داده اند.
اما نکته اين جاست که همواره مي توان با يکسري تغييرات مردم را به بيداري صبحگاهي تشويق کرد. به عنوان مثال برگزاري بعضي مسابقات را مي توان به صبح موکول کرد تا هم عده اي زودتر از خواب بيدار شوند و هم عده اي که تصور مي کنند صبح ها نمي توان کار مفيدي انجام داد، باطل بودن اين تفکر را دريابند.
بزرگان گفته اند هيچ کاري مثل خواب صبح شيطان را خوشحال نمي کند زيرا او درمي يابد که عده زيادي از نعمت و رزق و مغفرت و سلامت و توفيق و آرامش محروم شده اند. به همين دليل است که امام صادق(ع) مي فرمايند: سحرخيزي را از دست ندهيد زيرا کسي که سحرخيز نيست از بسياري از نعمت ها و رزق ها محروم است.
همچنين در روايات آمده است که جبرئيل به حضرت محمد(ص) فرمود: «اي محمد(ص)، هر گونه مي خواهي زندگي کن ولي بدان که از اين دنيا رخت برمي بندي، هر گونه مي خواهي دوست بدار ولي بدان پايان آن جدايي است، هر گونه مي خواهي عمل کن ولي بدان براي کردارهايت جزايي است اما بدان که شرف و بي نيازي مرد در سحرخيزي است.» اين روايت حاوي نکته عجيبي است که سحرخيزي را به بي نيازي ارتباط مي دهد. پيامبر(ص) فرمودند که ۳ گروه از وسوسه هاي ابليس و لشکريانش در امان هستند يکي گروهي که خداوند را زياد ياد مي کنند، گروهي که از بيم خدا گريانند و گروهي که سحرها استغفار مي کنند.
پاسخ با نقل قول
